زندگینامه مستوره اردلان

مستوره اردلان

 

مستوره اردلان شاعر، نویسنده و تاریخ‌نگار در سال 1184 ه ش در سنندج بدنیا آمد و در سال 1227 چشم از جهان فروبست.

مستوره در خانواده ای متمول پرورش یافته و بر خلاف جامعه مردسالاری آن زمان که فرزند ذکور را وارث ارزشهای خانواده می دانستند و آموزش دختر را کاری عبث می دانستند،از اساتیدی در علوم مختلف برای آموزش مستوره دعوت نمودند.
وی در هفده‌سالگی به اجبار به عقد و ازدواج خسرو خان والی کردستان درآمد. علت اصلی مخالفت مستوره با این ازدواج ،تحقیق و تفحصی بود که در تاریخ اقوام و حکومتهای گوناگون انجام داده و شرط حکومت را ریختن خون کسان می دانست.
خسروخان پدر و جد او را همراه چند تن از بستگان را زندانی و قصد اعدام آنان را می نماید. مستوره نیز ناچار با وی وصلت می کند در حالی که خسروخان پیش‌تر با حسن جهان خانم دختر فتحعلی شاه قاجار ازدواج کرده بود و از او سه پسر و سه دختر داشت.
مستوره بیشتر اوقات خود را به مطالعه و سرودن شعر و نوشتن تاریخ می‌گذرانید و چون خسرو خان نیز شاعر بود بیشتر او را بدین کار تشویق می‌نمود، رفته‌رفته مستوره به خسروخان علاقه‌مند شد.
در گذر زمان تاثیر مستوره بر خسروخان آنچنان شد که از شوهری میگساره و زنباره، مردی مهربان، مردم نواز ساخت.
دوران خوشبختی و آرامش روحی چندان طولانی نبود، زیرا خسرو خان اردلان در سال 1250 هـ. ق به دلیل بیماری در بیست‌ونه‌سالگی درگذشت. مرگ همسر و داغ ازدست‌دادن برادر جوان ناکامش ابوالمحمد که در بیست‌ودوسالگی درگذشته بود، ضربات روحی جبران ناپذیری به وی وارد کرد و او را به انزوا و عزلت و مطالعهٔ کتب دینی و تألیف کتاب عقاید کشانید.
در سال 1846 امارت اردلان مورد هجوم نیروهای قاجار قرار می گیرد و مستوره به کردستان عراق پناهنده می شوند. و در سال 1847 میلادی در سن 43 سالگی بر اثر بیماری چشم از جهان فرو می بندد.

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی زندگینامه بزرگان زندگینامه شاعران زندگینامه مستوره اردلان