زندگینامه هلالی جغتایی

هلالی

بدرالدین هلالی جَغتائی استرآبادی میانه‌های سدهٔ نهم در استرآباد به دنیا آمد.

هلالی جغتائی از ترکمن‌های جغتائی بودند که به گرگان هجرت کرده بودند.وی در زمان پادشاهی«میرزا حسین بایقرا» می‌زیست و از تربیت یافتگان وزیر ادب دوست وی علیشیر نوایی بود.

عمدة شعر هلالی را غزل تشکیل میدهد و اغلب غزلهاي هلالی داراي ردیف و ردیفهاي آن زیبا و ابتکاري است و قافیه هاي دور از ذهن نیز در غزلهاي او دیده نمی شود. وزن غزلهاي او نیز اوزان پرکاربرد و خوش آهنگی است که شاعران معروف به کار برده اند. هلالی در سرودن مثنوي نیز دست داشته است و مثنويهاي وي عبارتند از: شاه و درویش، صفات العاشقین و لیلی و مجنون که به غیر از لیلی و مجنون که در دست نیست دو مثنوي دیگر در دیوان وي موجود است.

هلالی دارای مذهب تشیع بود ، اما در مذهب خود متعصب نبوده و در آثارش گاه از خلفای راشدین نام برده است اما امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت کینهٔ شخصی به تشیع متهم کرد و در سال ۹۳۶ هجری قمری به قتل رسانید.

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی زندگینامه بزرگان زندگینامه شاعران زندگینامه هلالی جغتایی