نیما یوشیج

 زدن یا مژه بر مویی گره ها
 به ناخن آهن تفته بریدن
 ز روح فاسد پیران نادان
 حجاب جهل ظلمانی دریدن
 به گوش کر شده مدهوش گشته
 صدای پای صوری را شنیدن
 به چشم کور از راهی بسی دور
 به خوبی پشه ی پرنده دیدن
 به جسم خود بدون پا و بی پر
 به جوف صخره ی سختی پریدن
 گرفتن شرزه شیری را در آغوش
 میان آتش سوزان خزیدن
 کشیدن قله ی الوند بر پشت
 پس آنگه روی خار و خس دویدن
 مرا آسان تر و خوش تر بود زان
 که بار منت دونان کشیدن

نوشتن دیدگاه


شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی شعر نو نیما یوشیج منت دو نان