قیصر امین پور

دلم قلمرو جغرافیای ویرانی است
هوای ناحیۀ ما همیشه بارانی است
دلم میان دو دریای سرخ مانده سیاه
همیشه برزخ دل تنگۀ پریشانی است
مهار عقدۀ آتشفشان خاموشم
گدازه‌ های دلم دردهای پنهانی است
صفات بغض مرا فرصت بروز دهید
درون سینۀ من انفجار زندانی است
تو فیض یک اقیانوس آب آرامی
سخاوتی، که دلم خواهشی بیابانی است!

نوشتن دیدگاه


شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی غزل قیصر امین پور دلم قلمرو جغرافیای ویرانی است