قیصر امین پور

کودکی هایم اتاقی ساده بود
قصه ای ، دورِ اجاقی ساده بود
شب که می شد نقشها جان می گرفت
روی سقف ما که طاقی ساده بود
می شدم پروانه ، خوابم می پرید
خوابهایم اتفاقی ساده بود
زندگی دستی پر از پوچی نبود
بازی ما جفت و طاقی ساده بود
قهر می کردم به شوق آشتی
عشق هایم اشتیاقی ساده بود
ساده بودن عادتی مشکل نبود
سختی نان بود و باقی ساده بود

نوشتن دیدگاه


شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی غزل قیصر امین پور کودکی هایم اتاقی ساده بود