تشیع علوی و تشیع صفوی - علی شریعتی

علی شریعتی در کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی ، صفویان را عامل انحرافات فکری و بدعت‌های گسترده در تشیع می داند و تشیع صفوی را نقطه مقابل تشیع اصیل و علوی می‌ داند و به بررسی و مقایسه دو تفکر می پردازد.

تشیع علوی و تشیع صفوی

تشیع علوی تشیع شناخت است و محبت
تشیع صفوی تشیع جهل است و محبت
تشیع علوی تشیع سنت است
تشیع صفوی تشیع بدعت است
تشیع علوی، تشیع شناخت است و محبت.
تشیع صفوی، تشیع جهل است و محبت.
تشیع علوی، تشیع سنت است.
تشیع صفوی، تشیع بدعت است.
تشیع علوی، تشیع وحدت است.
تشیع صفوی، تشیع تفرقه است.
تشیع علوی، تشیع عدل است:عدل در جهان در جامعه در زندگی
تشیع صفوی، تشیع عدل است: عدل فلسفی عدل در روز قیامت مربوط به بعد از مرگ!
تشیع علوی، تشیع انسانیت است.
تشیع صفوی، تشیع قومیت.

تشیع علوی، تشیع "نه" است.
تشیع صفوی، تشیع "آری"!

همانطور که تشیع از "حرکت" تبدیل تبدیل به "نظام" می شود ، و احساس شیعی از شناخت یک مکتب آگاهانه ی فکری تبدیل به یک احساس "حب و بغض" نسبت به اشخاص تاریخی می شود، همانطور هم در آن دوره ،"عالم" بیشتر به "روحانی" تبدیل می شود!

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی کتاب سطری از کتاب تشیع علوی و تشیع صفوی - علی شریعتی