خولستومر - لئو تولستوی

خولستومر(سرگذشت یک اسب) اثر  لئو تولستوی، داستان زندگی اسب پیری است که در پنج شب برای دیگر اسب‌ها بازگو می‌شود. اسب، ضمن یادآوری خاطرات دوران جوانی خود، حکایت زندگی صاحبان خویش را نیز بیان می‌کند.

خولستومر - لئو تولستوی

مال من، هیچ پایه و اساسی جز یک شالودۀ پست و حیوانی ناشی از غریزۀ انسانی ندارد که آن را احساس یا حق مالکیت می نامند. انسانها می گویند: خانۀ من، و هرگز در آن خانه زندگی نمی کنند. بازرگانان می گویند: حجرۀ من- مثلاً حجرۀ پارچه فروشی- و هرگز از بهترین پارچه های حجره اش برای خود لباسی نمی دوزد.
کسانی هستند که زمینها را مال خود می دانند، و هرگز این زمینها را ندیده و در آنجا نبوده اند! آدمهایی هستند که مردم را مال خود می دانند، لکن هیچوقت این مردم را ندیده اند و تمامی روابط این مالکان با مردمشان، در آزار و اذیت کردن آنان خلاصه می شود.
تلاش انسانها در زندگی، به خاطر آن چیزی نیست که آن را خوب می پندارند، بلکه برای این است که چیزهای بسیاری را مال خود بدانند...
می توانم با جرات بگویم که در این مورد، ما اسبها بر مبنای مقیاس بشری، والاتر از انسان هستیم. کارهای انسان - در همه مواردی که ما با آن سر و کار داشتیم- از راه کلمات هدایت می شود، در حالی که ما کردارها را مبنا قرار می دهیم.

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی کتاب سطری از کتاب خولستومر - لئو تولستوی