فرسودگی - کریستین بوبن

فرسودگی نوشته کریستین بوبن است.بوین با نثر شعرگونه همیشگی خود، عشق خود را به نویسندگی نشان می‌دهد.

بوین در سراسر این كتاب، به دوران كودكی خود رجوع می‌كند و فعالیت‌های سراسر عمرش را وابسته به چند سال ابتدایی زندگی خود می‌داند.

فرسودگی

امروز، ما همه ی ویژگی هایمان را از دست داده ایم. همه ی آن ها را. میل به با هم بودن و آداب و رسوم آن را ادا کردن؛ شعور ِ کاملمان؛ تمام ِ وقتمان... قلب، ما را رها کرده است. دیگر هیچ چیز برایمان باقی نمانده. دیگر چیزی جز زمین های دست نخورده ی سرزمین های کودکی برایمان باقی نمانده است. این سرزمین آرزوها، برای کودکان سرکش... هدف، برای داشتن یک دنیای بهتر به اتمام رسیده و جای بسی شُکر است که به اتمام رسیده است! دنیا هر روز به فجاعت بیشتری کشیده می شود. اگر دنیا را به حال خود رها کنیم تا خود به تنهایی راهش را ادامه دهد، تنها به سوی انهدام ارزش ها قدم بر می دارد. لحظه ای نمی توان دنیا را به حال خود وا گذاشت، زیرا گرایشی قوی به سوی نابود کردن دارد.

اگر پدر و مادر به این حقیقت آگاه بودند که تاثیر چندانی در آفریده شدن فرزندشان ندارند، وحشت وجودشان را فرا می گرفت... چند تصویر از یک فیلم، یا چند جمله از یک کتاب،بیش از هر عامل دیگری مرا ساخت...

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی کتاب سطری از کتاب فرسودگی - کریستین بوبن