زندگینامه ناهید همدانی

ناهید همدانی

میرزا یعقوب اَلَستی متخلّص به ناهید ۱۲۶۶ در همدان دیده به جان گشود.
بعد از مرگ پدرش تکفل بازماندگان را بر عهده گرفت و به تکاپوی امور زندگانیش انداخت:
روز اول مادر گیتی مرا آزاد زاد
گشتم از دست حوادث پای بند زندگی

لذا در اثر پیش آمد ناگزیر به خدمت دولت درآمد و در دادگستری همدان مشغول به کار گردید. سپس به وزارت پست و تلگراف منتقل و در سال ۱۳۲۶ بنا به مقتضیات از همدان به تهران انتقال یافت و از سال ۱۳۳۶ در ردیف بازنشستگان قرار گرفت.
ناهید از ابتدای جوانی و تاسیس انجمن ادبی همدان به وسیلهٔ غمام همدانی به عضویت انجمن درآمد و به غمام همدانی ارادتی خاص داشت و پیرو مکتب وی بود:
کرد از تَرشّحاتِ کَرَم غمام
همچون نهال باغ، برومند و خُرَّمم

بعد از مرگ غمام همدانی و آزاد همدانی به ریاست انجمن ادبی همدان منصوب گردید و تا مدتی که در همدان اقامت داشت در پایداری انجمن کوشش وافی مبذول داشت.
ناهید همدانی باخواهر احمد بدیعی(بدیع الممالک) ازدواج کرد و از ایشان چهار فرزند باقی است و از بین فرزندان، تنها دخترش(بهجت الملوک الستی) طبع شعر را از پدر به ارث برده و منظومه هائی سروده است.
ناهید خط نستعلیق را نیکو می نوشت و از هنر نقاشی و مجسمه سازی نیزبهره مند بود.
آثار ناهید همدانی در زمان حیات در سالنامهٔ غرب کرمانشاه و تذکره ها و مجلهٔ ارمغان و جراید تهران و همدان به چاپ رسیده و در رادیو قرائت می گردید. بعد از مرگ شاعر با کار و کوشش تنی چند از بازماندگان و وابستگان شاعر دیوان ایشان در سال ۱۳۷۱ چاپ و منتشر گردید.
ناهید همدانی در روز جمعه نهم مرداد سال ۱۳۴۳ بر اثر سکتهٔ قلبی چشم از جهان فرو بست و در غرب امامزاده عبدالله به خاک سپرده شد.

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی زندگینامه زندگینامه نویسندگان زندگینامه ناهید همدانی