زندگینامه صمد بهرنگی

صمد بهرنگی

صمد بهرنگی سال ۱۳۱۸ در تبریز چشم به جهان گشود.
پدرش کارگری فصلی بود و از تنگدستی تن به مهاجرت به قفقاز داد و دیگر بازنگشت.
بهرنگی سال ۱۳۳۶ از دانشسرا فارغ‌التحصیل شد و به تدریس در روستاهای آذربایجان شرقی پرداخت.
بهرنگی از سال ۱۳۳۹داستانهایش را بیشتر با نامهای مستعار در مجلات و روزنامه ها منتشر می کرد.
سال ۱۳۴۳ برای چاپ کتاب «پاره‌پاره» و صدور کیفرخواست از سوی دادستانی تبریز از خدمت تعلیق شد و پس از ۶ ماه حکم تعلیق وی لغو شد و به سر کلاس بازگشت.
زمینه کودکانه نوشته های آنها به سمت تربیت خانوادگی و مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، قدرت تخیل و توصیف بسیار بالا، عشق، توجه به مردم، فقر، حرکت و پویایی، همدلی و نگریستن به جهان از دریچه چشم کودک از ویژگی ها و درونمایه های مشترک بهرنگی و استاین است
در آثار بهرنگی، جهان از دریچه چشم کودکان دیده می شود. قهرمانان داستانهای بهرنگی از طبقۀ متوسط و پايين جامعه هستند و منابع الهام نویسنده زندگی فردی و اجتماعی خود و اطرافيانش، مشكلات سياسی، اجتماعی ،فرهنگی و اقتصادی حاكم بر جامعه میی باشد.
صمد بهرنگی در طول عمرِ کوتاه ۲۹ ساله‌ی خود آثار ماندگاری بر جای گذاشت.
بهرنگی در شهریور ۱۳۴۷ در رود ارس غرق شد و جسدش را چند روز بعد در چند کیلومتری محل غرق شدنش از آب گرفتند و در گورستان امامیهٔ تبریز به خاک سپرده شد.

آثار صمد بهرنگی:
بی‌نام، اولدوز و کلاغها، اولدوز و عروسک سخنگو،کچل کفتر باز، پسرک لبو فروش، افسانه محبت، ماهی سیاه کوچولو، پیرزن و جوجه طلایی‌اش، کند و کاو در مسائل تربیتی ایران، یک هلو هزار هلو، ۲۴ ساعت در خواب و بیداری، کوراوغلو و کچل حمزه، پاره پاره، تلخون و چند قصه دیگر،کلاغها، عروسکها و آدمها، افسانه‌های آذربایجان ترکی، دومرول

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی زندگینامه زندگینامه نویسندگان زندگینامه صمد بهرنگی