سونات کرویتزر- لئو تولستوی

سونات کرویتسر(کرویتزر) داستانی جنایتی از لئو تولستوی است.

داستان از زبان قاتل بازگو می‌شود . قهرمان داستان با دختر جوانی ازدواج می‌کند، اما بعد از ازدواج درمی‌یابد که هیچ رابطه عاشقانه‌ای میان او و همسرش وجود ندارد و زندگی‌شان رو به سردی می‌رود تا آن که زن با نوازنده جوانی آشنا می‌شود و "سونات بتهوون" که این دو عاشق با شور بسیار آن را اجرا می‌کنند، بر علاقه‌شان می‌افزاید و...

سونات کرویتسر(کرویتزر) - لئو تولستوی

بردگیِ زنان فقط در این است که مردان میل دارند که از زن به صورتِ وسیله ای برای ارضای شهوت استفاده کنند و این کار را بسیار خوب می دانند.زن را از قیودِ گذشته آزاد می کنند و همه گونه حق به او می دهند و او را با مرد برابر می شمارند.اما همچنان او را وسیله ی ارضایِ شهوتِ خود می دانند.زن را از کودکی به این صورت بار می آورند و افکارِ جامعه نیز همین مُهر را بر او می زند و در نتیجه زن همان برده ی حقیر و به فساد افتاده می ماند و مرد همان برده دارِ فاسد.زن را آزاد می کنند که به دانشگاه برود و در دادگاه ها بر مسندِ قضاوت بنشیند اما او را همان وسیله ی شهوترانیِ خود می دانند.اگر می خواهید که زن همین موجودِ سخیف و پست پنداشته ای که امروز هست بماند،همچنان به او بیاموزید که بر خود همین گونه بنگرد که امروز می نگرد.این وضع با رفتن به دبیرستان و دانشگاه عوض نمی شود.فقط با عوض شدنِ نحوه ی نگاه مردان به زنان و شیوه ی برداشتِ زنان از خودشان است که ممکن است کار اصلاح شود.اینکه زنی در ریاضیات استاد باشد یا در نواختنِ هارپ زرین پنجه،چیزی را عوض نمی کند.در حال حاضر زن هنگامی خوشبخت است و هر چه بخواهد به دست می آورد که مردی را با افسون اسیرِ خود کرده باشد.به این دلیل بزرگترین مسئله ای که زن در برابرِ خود دارد این است که راهی پیدا کند که مرد را به اسارتِ خود بکشد.در گذشته این جور بود و در آینده هم غیر از این نخواهد بود.

حکایتِ عجیبی است.ملازمه ی خوبرویی و خوبی چه تصورِ باطلی است. یک زنِ زیبا بیهوده ای می گوید و تو به گفته اش گوش می دهی و بیهودگیِ آن را درنمی یابی، بلکه آن را نغز می پنداری. حرف های زشت می زند و کارهای قبیح می کند و تو همه را لطیف و گزیده می بینی.اگر نه حرفِ بدی بزند نه کارِ زشتی بکند یقین می یابی که زنی بی نظیر و هوشمند و پاک نهاد است.

شما اینجا هستید: صفحه ی اصلی کتاب سطری از کتاب سونات کرویتزر- لئو تولستوی